Over mij

Wie is de schrijver achter Sleutel tot Inzicht en hoe zit het met de verantwoordelijkheid?

Inhoudsopgave

Mijn naam is Peter van Loosbroek

Wat mij tot het Theravada boeddhisme bracht

Verantwoordelijkheid

Tot slot

Mijn naam is Peter van Loosbroek

Peter van Loosbroek, auteur van Sleutel tot Inzicht.
Peter van Loosbroek, auteur van Sleutel tot Inzicht.

Hallo, ik ben Peter van Loosbroek en ben geboren op 26 januari 1958 te Rosmalen (Noord-Brabant). Al op heel jonge leeftijd (jonger dan 10 jaar) merkte ik dat ik dingen en gebeurtenissen heel anders beschouwde dan de meeste mensen. Maar daarover zal ik (misschien nog eens) op andere pagina's meer vertellen.

Enkele kenmerken van mij zijn, dat ik altijd probeer om dingen zo goed mogelijk te doen. Want alleen als iets goed is, is het echt functioneel en waardevol. Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel, zeker als het gaat om het op correcte wijze beschrijven van de boeddhistische leerstellingen. Elk detail moet perfect kloppen en in overeenstemming zijn met de authentieke leerstellingen.

Wat mij tot het Theravada boeddhisme bracht

Mensen vragen me weleens hoe ik Theravada boeddhist ben 'geworden'. Daar kan ik dan innerlijk wel om lachen, en als je dit pad (nu of straks) goed begrijpt, begrijp je wel waarom. Natuurlijk weet ik wel wat ze daarmee bedoelen. In een korte uitleg de belangrijkste 'knooppunten'.

40 jaar lang heb ik de oosterse krijgskunst getraind — Wado Ryu Karate Do (De Weg van Vrede en Harmonie). De kern in Do-sporten (Judo, Aikido, Karate Do etc.) draait dus zoals de naam al aangeeft, om de 'Do' (de weg, of wijze waarop). Essentieel hierin en bij alle dingen, is de weg van niet dwang. Dit wordt bereikt door te handelen zonder begeerte (achter het handelen is geen 'ik'). Ook in de boeddhistische meditatiesystemen is het steeds belangrijk dat er geen 'ik' is die handelt en vergaart. Het idee van 'ik' en begeerte gaan hand in hand en zolang begeerte aanwezig is, zolang is er een ik die handelt. Die 'ik' wordt in stand gehouden door begeerte waardoor het lijden doorgaat[1]. Hier hebben we dus een essentieel raakvlak, want de Boeddha wijst begeerte aan als de hoofdoorzaak van lijden. Het Japanse woord 'budo' is een verzamelnaam voor oosterse krijgskunsten en betekent letterlijk 'zelfoverwinning'. En hier hebben we een ander essentieel raakvlak. Het is niet een ander wat je dient te overwinnen, maar (iets in) jezelf. Ik zei vaak in mijn lessen: "The I has to die."

Uit de Dhammapada.

103. Iemand kan duizend maal duizend mensen in de strijd overwinnen, maar degene die zichzelf overwint is de grootste overwinnaar op elk slagveld.

yo sahassam sahassena sangame manuse jine ekam ca jeyyam'attanam sa ve sangamajuttamo

De overwinning op jezelf overtreft de overwinning op duizend anderen in de strijd.

Het zijn die essentiële raakvlakken die al lange, lange tijd aanwezig waren in de stroom die mij vormde en mij steeds weer triggerde. Een Do-sport is weliswaar geen boeddhisme, maar wanneer de Do (wijze van) op de juiste wijze wordt beoefend, is het een 'hoogwaardige manier' om jezelf te trainen. Die training zorgt in vele opzichten voor een hogere kwaliteit van leven. Het ondwangmatig handelen kan overal in teruggezien worden, maar de Do-sporten in het bijzonder, lenen zich perfect voor de training ervan.

Toen ik 12 jaar was begon ik met de training in Wado Ryu Karate Do en in 1984 startte ik officieel mijn eigen sportschool die ik tot medio 2009 runde. Ik zou zeggen dat ik door de krijgskunst met het boeddhisme in aanraking ben gekomen, maar dat is zo'n 'afgebakend' concept. Diep in mijn wezen was er een 'draad' die de verbinding al veel eerder gemaakt had. Want dingen staan niet op zichzelf. Ook het ene leven staat niet los van het andere. Ook liggen dingen niet vast, maar komen samen vanwege je diverse keuzes en je mentale toestand die ook steeds verandert. Waar gaan je interesses naar uit? Wil je dingen goed doen of neem je het niet zo nauw? Ben je een waarheidzoeker of een plezierzoeker? Een opgever of een doorzetter? Al die dingen veranderen en kun je zelf 'sturen' door bijvoorbeeld jezelf in te spannen of niet in te spannen. Je mentale ontwikkeling kan je zien als een voortdurende stroom die zich ontwikkelt afhankelijk van gebeurtenissen en hoe je daar zelf mee omgaat. Je weg ligt niet vast, je bepaalt die zelf. Je hebt niet altijd alles in de hand, maar je richting kan je steeds zelf bijsturen. En het is niet belangrijk waar je vandaan komt, maar waar je naar toe gaat.

Het is indachtigheid (sati) wat door mij (door levens heen) getraind is. Door niet te hechten aan meningen begon ik echt te zien. Klaarwakker onder de slapende massa. (Nu ik dit schrijf, rolt er een traan van vreugde over mijn wang, het is een zegening van geluk die ik heel vaak ervaar...) Vervolgens was het onderzoek naar realiteit (dhamma vicaya) waardoor ik essentiële zaken beter kon onderscheiden. Doordat deze factor in mij aanwezig was, wilde ik het fijne van de krijgskunsten weten en daarom ging ik op onderzoek uit. En ik ontdekte dat krijgskunsten verbonden zijn met (o.a.) het zen boeddhisme. Ik onderzocht het, maar mijn hart vertelde me dat deze zaken niet door een wijs man als de Boeddha onderwezen zouden worden. Mijn hart zocht verder en zag het Tibetaans boeddhisme. Het hart kwam in hevige opstand want het ontdekte veel ceremonieel gedoe... Iets waar dit hart 'hard' van wegloopt, dit was niet waar mijn hart in eerdere toestanden mee gevoed was. Het hechten aan riten en ceremonies (silabbata paramasa) is een band waarvan de Boeddha onderwijst dat het wezens juist aan lijden bindt...

Ik zette mijn zoektocht voort tot ik uiteindelijk in Sri Lanka de oorspronkelijke vorm van het boeddhisme — het Theravada — in haar zuiverste vorm aantrof. Hoewel ik veel eerder Theravada boeddhist was, was het in 1994 toen ik daar in aanraking kwam met de oorspronkelijke teksten. Vanaf toen werd het allemaal duidelijk. Ook dat de Boeddha heeft gezegd dat er mensen zijn die de Leer promoten en dat er mensen zijn die de Leer zullen vermoorden. Door die laatsten zal de Leer op den duur helemaal verdwijnen totdat er weer een andere Boeddha in de wereld verschijnt die hetzelfde Pad herontdekt en zal verkondigen.

Verantwoordelijkheid

Misschien begrijp je nu waarom ik zo gedreven ben en waarom er in mij een groot besef van verantwoordelijkheid heerst. De boeddhistische termen en leerstellingen zijn dan ook met de uiterste zorg rechtstreeks vertaald vanuit het Pali. Voor wat betreft de toespraken zijn het vaak vertalingen van toespraken die door prominente monniken zijn vertaald. Eén vertaalde toespraak is meestal een samenraapsel van meerdere versies om op die manier tot een geweldig goed resultaat te komen. Vaak is er ook een extra toevoeging van mijzelf gedaan in de vorm van eindnoten, verwijzingen naar 'mijn' Boeddhistisch Woordenboek, etc. In mijn werk probeer ik zo goed mogelijk de verbanden te leggen en zaken meer in detail neer te zetten.

Ik ben dus erg gesteld op originaliteit, op zuiverheid, op het perfecte. Dit is dan ook de reden waarom ik de authentieke Theravada lijn volg. Niet alleen in theorie, maar ook in de praktijk. Mijn jarenlange ervaring — theoretische én praktische — wend ik aan om de teksten van een zo hoog mogelijke kwaliteit te laten zijn.

Op 24-03-2000 heb ik Sleutel tot Inzicht online gezet. Door omstandigheden heb ik in de periode van 2013 — 2019 niet aan de website kunnen werken. In 2020 heb ik de draad weer opgepakt en de website flink aangepast. Ik ben nu weer helemaal klaar om nog vele waardevolle teksten te leveren.

O ja, mijn boeddhistische naam is Ananda. Die is mij toegekend door een Sri Lankaanse 'lectuur monnik' omdat ik veel over het boeddhisme heb geschreven. Ananda was de meest geliefde discipel van de Boeddha.

Tot slot

Wat je aspiraties in je leven ook zijn, blijf altijd goed naar jezelf kijken, je lichamelijke activiteiten, je spraak, je gedachten. Iedereen maakt fouten, maar het gaat er meer om, om die fouten te willen zien. Alleen dan maak je vorderingen en daar gaat het om. Ontkenning is niet de weg, want ontkenning leidt nooit tot realiteit, tot een oplossing. Erkennen en de dingen dien zoals ze zijn wel. Die dominante 'ik' overwinnen, daar is heel veel eerlijkheid voor nodig. Je kan veel bereiken, maar er is één belangrijke voorwaarde: "The I has to die."

Ik wens iedereen veel geluk en dat deze website voor iedereen een groot voordeel mag zijn.

Neem gerust even contact op.

Liefs, Peter van Loosbroek — Auteur en eigenaar van Sleutel tot Inzicht.

Eindnoten

[1] Op de pagina Boeddhisme — De drie vormen van begeerte heb ik dit heel nauwkeurig weergegeven. Het is een kernpunt binnen het boeddhisme en het raakt zeker ook de kern van krijgskunsten. Ben je leraar of leerling in de krijgskunst? Dan is dit zeker interessant voor jouw en anderen. Het gaat om de ongedwongen wijze van handelen (de Do) wat je bereikt door begeerte op te geven. Dat helpt mensen hun idee van 'ik' op te doen geven. En daarvoor heb ik nog een superbelangrijke belangrijke pagina voor je: Boeddhisme — De drie kenmerken van het bestaan.